به خاطر اين وقايع يا به خاطر آنکه پدرش طرفدار جمهوري بود ، گالوا به تنقيد از رژيم بوربونها دست زد و به گارد ملّي ، يعني سازمان جمهوريخواهان ، پيوست. در اين زمان فرانسه گرفتار آشوب هاي سياسي بود و گالوا مرتّب به زندان مي افتاد. امّا در سال 1832 آزاد شد. در همين زمان گرفتار عشق دختري شد. جزئيات اين امر روشن نيست ، امّا يک چيز واضح است که او درگير يک دوئل بر رسيدن به اين دختر شد. گالوا تصميم گرفت اين دوئل را انجام دهد. گالوا در شب قبل از مرگش در اين دوئل مي نويسد : « من قرباني يک زن عشوه گر گمنام شده ام ... اين يک نزاع اسف بار است که جان مرا مي ستاند. آه ، چرا بايد براي يک موضوع بي ارزش بميرم ... .» او همچنين نامه اي به دوستش نوشت و کشفيّات خود را به طور خلاصه بيان کرد . اين يک سند غم انگيز و دل خراش به جا مانده از گالوا است که در حاشيه اش نوشته : «من وقت ندارم» . اين سند که با خواهش از ژاکوبي يا گاوس براي اينکه نظرشان را "نه در مورد درستي بلکه در مورد اهميّت اين قضايا" بيان کنند ، پايان مي يابد.

صبح روز بعد اين دوئل انجام شد. دوئل با طپانچه در 25 قدمي صورت گرفت. تير به شکم گالوا خورد و به زمين افتاد تا آنکه دهقاني که از آنجا عبور مي کرد ، او را به بيمارستان رساند. گالوا روز بعد يعني 31 ماه مي سال1832 در سنّ 20 سالگي فوت کرد و در بخش عمومي قبرستان مونت پارناس  (Montparnasse)  به خاک سپرده شد.

منبع : آشنايي با جبر مجرّد : تأليف نيکلسون : ترجمه دکتر علي اکبر عالم زاده : چاپ اوّل : صفحه 885

 -به زودی مطلب کامل تری راجع به زندگی و کارهای گالوا به شما عزیزان ارائه خواهم کرد.