مدتي بود که دنبال فرصت مي‌گشتم تا يه کار جديد توي وبلاگم بکنم. اين بار تصميم گرفتم تعدادي از فيلم‌هايي رو که گرفتم و يه جورايي دوست دارم هميشه در دسترس خودم و دوستانم باشه رو به وبلاگ اضافه کنم. قبلاً با YouTube آشنا بودم ولي فرصت نمي‌کردم عضو بشم.

     اولين فيلم از يادگاري‌ها مربوط به کلاس جبر 1 ترم پاييز سال 86 در دانشگاه اراک مي‌شه يعني زماني که من دانشجوي سال سوم (ترم هفتم) بودم. کلاسي که واقعاً همش براي من خاطره است. يعني از همون جلسه اول تا جلسه آخر و حتي بعد از تموم شدن اون ترم.

آخر يکي از جلسات بود که استاد رو به بچه‌ها گفت: "مجيدي کيه؟ بهش بگيد خيلي غيبت داره." تعجب کردم. تا اون موقع فقط يک جلسه غيبت کرده بودم بدون اينکه فرصت بدم ايشون بقيه جملشون رو کامل کنن، با لحني حق‌طلبانه گفتم: "مجيدي منم، من تا حالا اصلاً غيبت نکردم." گفت "منظورم مجيد حاجيان بود". !!!

    قبل از شروع هر جلسه با علي‌رضا قرار مي‌ذاشتيم که خنده‌مون رو کنترل کنيم. يکي دو بار از هم دور مي‌نشستيم، هر کدوم توي يه کنج کلاس. خودمون رو تهديد مي‌کرديم! که اگر استاد ما ببينه که مي‌خنديم و از کلاس بيرون بندازمون، فاتحه اون ترم با اين درس 4 واحدي خونده است. ولي غير ممکن بود و بعد از کلاس با دل درد ناشي از خنده‌هاي وحشتناک کلاس رو ترک مي‌کرديم. خنده‌مون از سوالات چرت‌وپرتي که بچه‌ها از استاد مي‌پرسيدن هم بود.

    دکتر آقاپور استاد اين درس الآن يکي از اساتيد خوب دانشگاه هستن. نمره 20 جبر 1، نمره 10 جبرخطي و نمره 10 معادلات ديفرانسيل، نمراتي بودن که شيريني اونها رو هيچ‌وقت فراموش نمي‌کنم.