لحظه ثبت یادداشت در دفتر یادداشت های شخصی : 15شهریور 1385 ساعت 22:00
دیروز و امروز، 14 و 15 شهریور اوّلین سمینار کمومتریکس ایران در دانشگاه اراک برگزار شد. این همایش آنقدر برای من باشکوه و پر از تجربه بود که بسیار تحت تأثیر آن قرار گرفتم.
کمومتریکس به معنای کاربرد ریاضیات، آمار و کامپیوتر در علم شیمی و تجزیه و تحلیل داده های آماری آزمایش های شیمی به وسیلۀ آنهاست.
یکی از دانشجویان دکتری شریف به نام خانم آناهیتا کیانی از منطق فازی در سخنرانی خود استفاده کرده بود که برای اساتید و پروفسورهای حاضر در سمینار بسیار جالب و بدیع بود. آنقدر سادگی، دقّت و تواضع این خانم برای من توجّه برانگیز بود که با خودم فکر کردم که به این می گویند دانشجوی شریف. دانشجوی صنعتی شریف تنها به یک چیز معطوف است و آن هم درس و علم است. خودش بعداً در موزۀ چهارفصل به راهنمای موزه گفت که کرمانی است. موضوع سخنرانی او و نحوۀ ارائه آن واقعاً جای تجربه اندوزی داشت.
دانشجوی دانشگاه صنعتی اصفهان هم سخنرانی بسیار خوبی ارائه کرد. خانم مهناز استکی با بیانی واقعاً شیوا، متین و بلیغ و بدون اشتباه، سخنرانی خودش را ارائه داد. کار او واقعاً بی نقص بود و مورد توجّه حضّار قرار گرفت.
از دیگر شرکت کنندگان این سمینار،
دکتر عبدالهی (استاد دانشگاه زنجان، فردی شبیه به آدم های اروپائی!! با موهای سفید و بور و پوستی سرخ گون، واقعاً متواضع و فروتن و در خدمت دانشجو، فعّال و ساده)،
دکتر بهرام همّتی نژاد ( استاد دانشگاه شیراز، ارائه دهندۀ 2 سخنرانی کاملاً علمی و با اطلاعات، ساده و خوش رو)،
دکتر کمپانی (که فقط صحبت ها و سوالات او را پس از هر سخنرانی می شنیدم، فردی خوش رو، با بیانی جذّاب و روان و کاملاً مسلّط)،
دکتر مهدی جلالی هروی (از بزرگان شیمی ایران و استاد دانشگاه صنعتی شریف)،
و دکتر محمّد حسین فاطمی بودند.
یک دانشجوی دکتری دیگر شریف هم با تیپی کاملاً شبیه پوریا ناظمی و با همان سادگی با یک کیف کوله نظر مرا جلب کرد. یکی دیگر از بچه های شریف هم که کاری مشترک با ایتالیا و فرانسه ارائه داده بود، برای من جذّاب بود.
دانشگاه صنعتی شریف ، دانشگاه صنعتی اصفهان و دانشگاه شیراز از فعّال ترین و شاید تنها دانشگاه های شرکت کننده در این همایش بودند. البته دانشگاه مازندران هم بد نبود.
روز اوّل همایش برایم سخت بود. هنگام پذیرایی که اصلاً نرفتم. سر ناهار هم بدنم می لرزید و ناخودآگاه نگران بودم که آشنایان بگویند: "این اینجا چه کار می کند؟" . امّا بعد از ناهار فقط کمی بهتر شدم و تا آخر برنامه ها بودم. پذیرایی را هم رفتم. با آقای گودرزی(دانشجوی ارشد فیزیک دانشگاه خودمون) سرگرم صحبت شدم و این برای آرام کردن من مفید بود. اطلاعات خوبی درباره همایش های این چنینی به من داد. بعد از سخنرانی ها به موزه هم رفتم امّا همان که : "این اینجا چه کار می کند؟" باز هم آزارم می داد. بعد از موزه از آنها جدا شدم.
فردایش را برای موجّه کردن حضورم در سمینار و کاستن از "این اینجا چه کار می کند؟"، به بهاری و ادیمی پیشنهاد قرائت قرآن اوّل جلسه را داده بودم. خواندم. زیاد حال نکردند و این کمی ناراحتم کرده بود امّا راه درست را یافتم، گفتم باید کار کنم و بهتر شوم چون به خودم هم اصلاً نچسبید.
خسته بودم و خواب چشمم را گرفته بود. وبلاگ را به روز کردم و ناهار را خوردم و جدا شدم.
باز هم همان حسّ تلاش و کوشش و جداشدن از این محیط پر رخوت را در وجودم احساس می کنم. وقتی این طور آدم ها را می بینم، انرژی در درونم می جوشد. کاش می توانستم از این محیط جدا شوم. اطرافیان من در این دانشگاه(اراک)، از استاد بگیر تا دوست و همکلاسی قابل مقایسه با آنها نیستند. خوشبختانه در زبان انگلیسی و کامپیوتر وضعیت بدی ندارم. هنوز امیدوارم و هر روز تلاشم را بیشتر می کنم.
نکاتی که توجّه مرا جلب کرد (یادداشت های من در همان جا ) :
1- دانشجویان دانشگاه صنعتی شریف سخنرانی های بسیار جالبی ارائه می کنند. آنها قابل مقایسه با دانشجویان دانشگاه های دیگر نیستند.
2- هر دو دانشجوی دکتری شریف، وضع ظاهری بسیار ساده دارند. یک کیف کوله، یک کیف معمولی، لباس ساده.
3- دکتر عبدالهی از بزرگان شیمی ایران، وضع ظاهری بسیار ساده و معمولی دارد.
4- مسأله ای که در اینجا کاملاً توجّه مرا جلب می کند و نمی توانم آن را نادیده بگیرم این است که هیچ کدام از این استادان، محقّقان و پژوهشگران، به تجمّل، لباس و ظاهر آنچنانی توجّه ندارند. همه ساده، معمولی و علمی هستند. صحبت های آنها بدون استثناء موضوعات علمی پیرامون همایش است.
5- همۀ خانم های حاضر در این همایش یا چادری هستند و یا از مانتوهای کاملاً مناسب استفاده کرده اند. هیچ کس آرایش زننده انجام نداده است.
6- تمام مقاله ها و سخنرانی ها و پوسترها به زبان انگلیسی ارائه شده اند.
وب سایت اولین سمینار کمومتریکس ایران
مطلبی را که در زیر آورده ام، مطلب جالبی است که آن را در مقاله ای با عنوان "نگاهی به هوش مصنوعی در بازی های کامپیوتری" در ماهنامه شبکه خوانده ام. بخشی از این مقاله که توجه مرا جلب کرد مربوط به کاربرد زیبایی از منطق فازی در طراحی هوش مصنوعی بازی های کامپیوتری است. مثال ساده ای که در این مقاله آورده شده، به درک مفهوم فازی بسیار کمک می کند .
کاربرد هوش مصنوعی
هدف هوش مصنوعی نزدیک نمودن رفتار و پاسخ یک سیستم کامپیوتری به الگوهایی است که انسان بر اساس آن رفتار می کند و پاسخ می دهد.
گاه سیستم هایی طرّاحی می شوند که قدرت تجزیه و تحلیل آنها از انسان بیشتر است. ولی باز از الگوهای انسان استفاده می کنند.
هوش مصنوعی با سیستم فازی یا سیستمی که انسان بر طبق آن تصمیم می گیرد، رابطه تنگاتنگی دارد. در این سیستم برخلاف سیستم صفر و یکِ دیجیتال، می توان به یک متغیر مقداری کمتر از یک و بیشتر از صفر نیز داد.
برای نمونه می خواهید یک بازی کامپیوتری را از میان چندین بازی مورد علاقه خود بخرید و از آنجا که مقدار پول شما مشخّص است، می خواهید فقط یک بازی را برگزینید. پس شما به بازی های مورد علاقه خود، امتیازی بین صفر و یک می دهید. ارزش صفر برای بازی هایی است که کمتر آنها را دوست دارید. هرچه مقدار عددی بیشتری به آن بازی بدهید، یعنی بیشتر آن را دوست دارید. و از میان آنها بازی ای که بیشترین ارزش را برای شما دارد، انتخاب می کنید.
از دیدِ فروشنده، شما با سیستم صفر و یک پاسخ داده اید و بازی های دیگر را انتخاب نکرده اید. هرچند در واقع شما فازی فکر کرده اید، ولی با منطق صفر و یک پاسخ داده اید. اگر کامپیوترها فازی تر تحلیل کنند، هوشمندتر می شوند. ولی پاسخ آنها باید بر اساس همین صفر و یک باشد؛ چرا که هیچ کس نمی خواهد یک پاسخ غیر قطعی از کامپیوتر دریافت کند. هر چه رفتار شخصیت های بازی بیشتر بر اساس سیستم فازی باشد، پیش بینی ناپذیرتر و هوشمندانه تر خواهند بود. یعنی می توانند در مقابل رفتارهای مختلف شما و موقعیت محیط، رفتارهای متفاوت نشان دهند.
منبع : ماهنامه شبکه – تیرماه 1385- عنوان مقاله: نگاهی به هوش مصنوعی در بازی های کامپیوتری- گردآوری و تدوین: علی حسینی

درسال 1286 ه.ش. درشهر تبریز و در خانواده ای فرهیخته ، کودکی به دنیا آمد که او را محسن نام نهادند. پدرش همچون اکثر آذری ها مردی بود کوشا و باهمت که 14 سال در نجف اشرف تحصیل کرده بود.خانواده هشترودی بعد ها به تهران نقل مکان کرد.
محسن هشترودی تحصیلات ابتدایی خود را در مدارس سیروس و اقدسیه تهران گذراند . او از همان ابتدا فرد بسیار سخت کوشی بود و از کلاس هفتم بدون معلم به فراگیری زبان فرانسه همت گماشت و در این زمینه چنان پیشرفت کرد که خیلی زود شروع به خواندن کتابهای فرانسوی نمود. محسن ازکلاس هشتم به مدرسه دارالفنون رفت.
پروفسور هشترودی دوران دبیرستان را که به پایان رساند تحصیل در رشته پزشکی را آغاز نمود پس ازمدتی تحصیل در این رشته ، آن را رها کرد و به فرانسه رفت تا در رشته ی مهندسی مکانیک تحصیل نماید اما این رشته نیز با ذوق او موافق نبود . این بود که به تهران برگشت و در دارالمعلمین عالی به تحصیل دررشته ریاضی مشغول شد.
ریاضی با روح پروفسور هشترودی موافق بود و او باعشق تمام به تحصیل پرداخت . پس ازدریافت درجه لیسانس به فرانسه رفت و در دانشکده علوم پاریس مشغول به تحصیل دررشته ریاضی شد و سپس به دانشگاه سوربن رفت و در آن دانشگاه تحصیلات خود را دردوره دکتری ریاضی به پایان رساند. پروفسور هشترودی درسال 1315 ه.ش. درسن 29 سالگی به ایران بازگشت و با سمت دانشیاری در دانشکده علوم و دانشسرای عالی مشغول به تدریس شد و پس از پنج سال به درجه استادی رسید. حاصل زندگی پر بار پروفسور هشترودی را نمی توان به سادگی با معیارهای کمّی قیاس کرد.
وی طی سال های استادی خود شاگردان برجسته ای تربیت نمود که هر کدام راه او را پیش گرفتند و مایه ی سر بلندی ملت ایران شدند. او سرانجام در چنین روزی یعنی در 13 شهریور سال1355ه.ش دار فانی را وداع گفت.
این هم یکی از آرم های گوگل که نمی دونم به چه مناسبت مرتبط با ریاضیات از اون استفاده کرده.
همونطور که می دونید به این آرم های گوگل، دودول (Doodle) گفته می شود.

مطلبی که در زیر می خوانید، مطلبی است که آن را در تابلو اعلانات کتابخانه دانشکده علوم خوانده ام. مطلب کوتاه و به صورت کلی نقل شده است امّا با نگاهی به مرجع خبر خواهید دید که صحّت خبر مورد تأیید است.
پس از خواندن این خبر، موضوعاتی ذهنم را به خود مشغول کردند. البته لازم است تا قبل از بیان نظر خودم درباره این خبر، شما خود متن اصلی خبر را بخوانید، سپس اگر مایل به دانستن تحلیل من درباره این موضوع بودید می توانید با کلیک روی ادامه مطلب، تحلیل و نظر مرا نیز مطالعه کنید:
تولید علم کدام ملّت با سرعت بیشتری در حال افزایش است؟
ممکن است فکر کنید چین، ولی بر اساس گزارش مطالعه ای که در ماه دسامبر سال 2005 توسط دولت انگلستان در مورد رتبه های جهانی در علوم صورت گرفته است، حدس شما درست نیست.
در این گزارش رشد سریع چین به عنوان قدرت علمی مورد تأیید قرار گرفته است ولی کشوری که انتشارات علمی اش طیّ یک دهه گذشته 10 برابر شده است و در رتبه اوّل سرعت نرخ رشد تولید علم قرار می گیرد، ایـــــــران است و چین با 3 برابر شدن انتشارات علمی اش در مکان دوم این رقابت قرار دارد. از لحاظ تولید علمِ جهانی، آمریکا با تولید یک سوم انتشارات علمیِ جهان، در مکان اوّل و انگلستان که اخیراً ژاپن را پشت سر گذاشته است با حدود تولید علمی 9% انتشارات علمی در مکان دوم تولید جهانی علم قرار دارد. اتحادیه اروپا 9/37% و گروه آسیا پاسیفیک شامل چین، تایوان و سنگاپور 10% انتشارات علمی جهان را تولید می کنند.
امّا کیفیت و تأثیر این انتشارات چگونه است؟
آمریکا با دربرداشتن 61% مقالات با بیشترین ارجاع در مقام اوّل است. انگلستان 13% مقالاتی را که دارای بالا هستند در بر دارد.
منبع :انجمن ریاضی ایران – بهار 1385
در صورت تمایل برای خواندن تحلیل من درباره این خبر روی ادامه مطلب کلیک کنید.
ادامه مطلب
محقق دانشگاه آزاد اسلامی اراک توانست با شرکت در کنفرانس بین المللی ریاضی کاربردی و کامپیوتر 2006 بلژیک مقاله ای تحت عنوان "تکنیک جدید مجموعه اعداد فازی و استفاده آن برای بدست آوردن معادله های خطی" را ارائه کند.
عضو هیات علمی دانشگاه آزاد اسلامی واحد اراک گفت: این مقاله قبل از این برای اولین بار در سال 1965 توسط استاد عسگری زاده عنوان شده بود. پس از آن ژاپن، آمریکا و ایران به ترتیب توانسته بودند به این مجموعه های فازی دست پیدا کنند.
علی منصوری اظهار داشت: این تحقیق ظرف مدت دو هفته در دانشگاه آزاد اراک تکمیل شد و در نهایت با پی گیری و جستجوهای بسیار مقاله در گروه ریاضی کاربردی و کامپیوتر دانشگاه کاتولیک بلژیک واقع در شهر لون ارائه و در سمینار این دانشگاه مطرح شد.
این تحقیق با به دست آمدن تکنیک مجموعه های فازی و اعداد فازی در ریاضی و حل معادله خطی کاربرد دارد.
منبع : خبرگزاری مهر
انسان نزديک به 200 ميليون گيرندۀ بينايي در چشمان و 10 تا 20 ميليون گيرندۀ بويايي در بيني خود دارد ولي فقط 8هزار مورد گيرنده براي صدا در گوش دارد.
با وجود ميزان کم تعداد گيرندۀ صدا، دستگاه شنوايي سريع ترين حس در بين حواس پنج گانه است. محققان مي گويند با وجود کم بودن تعداد اين گيرنده ها، مغز اين توان را دارد که از حدّاقل شمار پيام ها، حدّاکثر درک را داشته باشد.
محاسبات رياضي مغز به قدري دربارۀ تحليل صدا بالاست که توان تشخيص صدا را به انسان ميدهد.
دکتر "مارچلو ماگنوسکو" از بخش آزمايشگاه فيزيک-رياضي دانشگاه راکفلر با انتشار نتيجۀ بررسي خود و همکارانش در شمارۀ اخير نشريۀ "تازه هاي آکادمي ملّي علوم"، الگوريتمي را ترسيم کرده است که نحوۀ استفادۀ مغز از گيرنده هاي صدا در گوش را توضيح مي دهد. اين الگوريتم نشان مي دهد مغز قادر است با دريافت پيام هاي صدا از گيرنده هاي مربوط، نقشه اي دو بعدي ترسيم، و فرکانس صداها را در زمان هاي خاص، تعيين کند. محققان همچنين دريافتند مغز قادر است مناطقي را که از آنها هيچ صدايي به گوش نمي رسد تعيين و درک کند.
محققان اميدوارند با اين کشف، راه را براي ايجاد درمان هاي بهتر و درک کاملتر مشکلات شنوايي هموار ساخته باشند.
منبع : روزنامه خراسان-11مرداد1385

